Micro krediet

Al jaren heb ik het idee om in mijn dorp micro krediet op te zetten. Maar ja, hoe begin je? Het gaat hier natuurlijk niet om het weggeven van geld (dat is erg gemakkelijk), maar om een ‘krediet’, een lening.
Hoe leer je mensen die waarschijnlijk geen of weinig educatie hebben gehad met het opstarten van een eigen handel?
Hoe leer je in één van de armste landen dat je een ‘langdurige verplichting’ aan gaat aan mensen die elke dag worstelen om te overleven.
In een cultuur waarbij iedereen leeft in het NU en er niet veel wordt nagedacht over de toekomst. En waarbij er druk bestaat om familie (en dat is hier een breed begrip 😉) te helpen als je geld hebt.
Hoe vaak komt het niet voor dat het personeel, de dag nadat ze salaris hebben ontvangen, bij mij langs komt om (extra) geld te lenen, bijv. omdat een ‘familielid’ ziek is geworden en geld nodig heeft. Soms lijkt het wel dat je in dit (te?) sociale land slechter uit bent als je een betaalde baan hebt, want de sociale druk om dan anderen te (moeten) helpen is immens.
Het lijkt soms wel een oneindige vicieuze cirkel

Toch zijn er de afgelopen jaren ook goede voorbeelden geweest waarin ik toch heb gemeend te moeten helpen. Meestal ging het dan om personeelsleden of leveranciers van FloJa. Hier zeggen ze dat deze laatste groep tot de ‘FloJa Familie’ behoort. Met hun kan ik meer tijd besteden aan coachen en heb ik ook een zekerheid achter de hand dat het geld wordt terug betaald (heb ik toch nog wat aan mijn bankachtergrond 😊).

Er zijn goede voorbeelden en ook leermomenten geweest…..bijvoorbeeld:

Collate Singini

3 jaren geleden kwam onze assistent manager Collate vragen om een grote lening. Dit doen we normaal niet! Collate is een slimme jongen, hij is eerlijk en hij is vanaf het begin bij FloJa in dienst en heel erg loyaal. Als dank voor deze loyaliteit hadden Floor en Jan hem zijn in 2015 zijn rijbewijs laten halen.

Hij wilde een auto kopen. Met deze auto kon hij veel geld verdienen want privé auto’s worden in Malawi ingezet als taxi. Hij zou (zoals heel gebruikelijk is in Malawi een chauffeur inhuren en de winst zou fantastisch zijn. Hij kon wel meer dan € 300 per maand verdienen. De aanschaf van een 2e hands auto was zo’n € 2000. Paulien en ik geloofde er niets van en ook Eston (onze huisvriend geloofde niets van dit business model). We hebben het hem beiden afgeraden.

Maar Collate was te enthousiast en zag gouden bergen. Hij was er zelf erg van overtuigd. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om hem toch een lening te geven. Als onderpand hadden we én de auto én zijn winkel in het dorp (niet dat we van plan waren om dit te vorderen). Hij tekende het contract blind.

Vanaf de eerste dag liep het al niet goed. De auto was technisch niet goed, hij werd belazerd door de chauffeur en verdiende veel te weinig. Ik vraag hem nu nog wel eens waar de auto is maar ik krijg geen antwoord. Via zijn salaris betaald hij tot op de dag van vandaag nog terug en ik weet zeker dat hij hiervan heel veel heeft geleerd.

Een paar weken geleden kwam dezelfde Collate weer naar mij toe. Hij kon een pandje kopen in het dorp en daarin kon hij 5 winkeltjes maken. Het was naast zijn eigen pand dus het was ook erg eenvoudig om er elektriciteit aan te leggen en dat is erg gewild in het dorp. Hij vroeg of ik wilde meedenken en adviseren of dit (wel!) een goede investering was.
We hebben samen zitten rekenen en binnen 4 jaar heeft hij de aanschaf van het pand en het geld voor het opknappen eruit. De totale investering was zo’n € 400.
Hij ontvangt maandelijks zo’n € 30 aan huuropbrengsten. Investeren in ‘stenen’ is ook hier een goede keuze en hij is nu heel erg trots dat hij het gedaan heeft. Hij straalt.

Caroline

Caroline is onze ‘kokkin’ en werkt in de keuken. Haar man heeft geen baan. Zij is een slimme vrouw.
Enkele weken geleden kwam ze naar mij toe omdat ze een winkeltje wil beginnen (toevallig in het pand van Collate). Ze had geld nodig voor de eerste aanschaf van alle levensmiddelen die ze wilde verkopen.
Ik vroeg haar hoeveel geld ze nodig had en ze zei € 400. Ik vroeg haar hoe ze tot dit bedrag was gekomen en er kwam geen antwoord….

Ook met haar ben ik gaan zitten en hebben we gekeken wat en hoeveel ze wilde inkopen. Ik adviseerde haar niet teveel voorraad te nemen. Begin nu klein en houdt bij wat goed lopende artikelen zijn.
We zijn samen naar de stad geweest en we hebben alles gekocht (zij blij want nu hoefde ze ook geen geld voor transport te  betalen). We hebben alles samen ingevoerd in Excel en een dag later kwam ze met de verkoopprijzen. Toen we ook deze invoerde bleek dat ze 8 artikelen verkocht met verlies. Ook zag ze nu hoeveel marge én ook hoeveel winst ze maakte op de artikelen.

Ik gaf haar elke week een lijst mee om dit ook met haar man te bespreken. Elke week komt ze nu met cijfers en is onwijs leergierig……Ik ben trots omdat ik zie dat ze echt wil en wil leren. Dan heb ik toch een prachtige baan om dit te mogen doen?

Rosemary

Rosemary is een geweldige vrouw en als er één rolmodel is van ‘een hard werkende vrouw’, waar ik super trots op ben, is het Rosemary.
Ze is kleermaakster en maakt elke jaar ook alle uniformen voor de FloJa kinderen die naar de lagere school gaan. Naast haar winkel en haar atelier geeft ze les op de ‘technical collage’. Ze heeft 3 kinderen en is weduwe.
Rosemary werkt dag en nacht. Kijk maar eens op haar facebook pagina wat ze allemaal maakt er onderneemt (daar heet ze overigens Tink Hadasa 😊).

Haar kinderen zitten op de beste scholen en het schoolgeld is echt hoog, maar ze doet er alles aan om haar kinderen het allerbeste te geven. Ook voor haar kinderen is hun moeder echt een rolmodel en ook de kinderen zijn ‘bijzonder’ (door hun goede opvoering en het goede voorbeeld).
Ze spreken perfect Engels, ze zijn goed opgevoed en slim. De dochter geef ik nog extra bijles en de zoon komt hier om mijn wifi te gebruiken.

In het dorp heeft Rosemary een klein atelier. Staat vol met 3 naaimachines en er hangen een heleboel lappen stof. Ook leerlingen helpen haar hier om jurken en andere kleren te maken en te herstellen.

Ze wilde heel graag een elektrische naaimachine, want ook haar naaimachines worden aan gedreven met een voetpedaal. Ik heb haar € 150 geleend en dit mag ze in 15 maandelijkse termijnen af betalen. De machine is nu onderweg uit de hoofdstad Lilongwe.

Abel Mchawi

En gisteren kwam Abel Mchawi bij mij langs. Ik denk dat Abel 17 jaar is. Hij is een leerling op dezelfde technical collega waar Rosemary werkt. Abel leert om lasser te worden.

Normaliter werd ons laswerk gedaan door Patrick. Patrick werkte in het onderhoudsteam van de katoenfabriek die op zo’n 750  meter van FloJa aan de grote weg ligt. Omdat er maar heel weinig katoen is, staat de fabriek 11 maanden per jaar stil.
De werknemers moeten wel onderhoud doen, maar hebben zeeën van vrije tijd. En daarom klussen ze allemaal bij 😊. Helaas kwam Patrick in de privé problemen (relatie en drank) en dus heb ik geen lasser meer.

Toen we toch weer een klus hadden werd ik in contact gebracht met Abel. Natuurlijk nog geen ervaren lasser, maar ik vind het geweldig om juist jonge mensen een kans te geven en dus heeft Abel ons geholpen met het laswerk voor het kippenhok. Hij gebruikte het lasapparaat van FloJa.

Trots ging hij na een dag hard werken met € 6 naar huis. Voor hem heel veel geld.

Gisteren kwam hij langs of er nog nieuw laswerk was. Helaas was er niets te doen, maar ik beloofde hem te bellen als we weer wat hadden. Hij vroeg of hij toch met mij mocht praten (dit gebeurt overigens dagelijks dat mensen komen praten en om assistentie vragen).

Toen we gingen zitten vroeg hij of hij een smartphone kon krijgen….(ik heb in het verleden een paar gebruikte smartphones meegenomen en aan het personeel gegeven en dat weet nu het hele dorp). Hij wilde er natuurlijk best voor werken…

Ik begon een discussie met hem of hij niet beter eerst geld kon sparen van een eigen lasapparaat. Wat is een lasser zonder lasapparaat? Er zijn genoeg lasklussen in het dorp waarmee hij geld kan verdienen, maar zonder een eigen lasapparaat kan hij natuurlijk niets. En als hij een eigen lasapparaat heeft kan hij geld verdienen en als hij geld verdient kan hij sparen voor een smartphone.

Hij had hier zelf nog nooit over nagedacht, maar was erg onder de indruk. Ik heb hem geadviseerd om eens te gaan informeren wat een goed lasapparaat is en waar hij deze kan kopen (waarschijnlijk ook weer in de hoofdstad 600 km bij ons vandaan). Ik hoop dat hij binnenkort weer komt praten en dat we samen een plan kunnen maken. Wat is er mooier om zo te investeren in de jeugd van Malawi.

NASCHRIFT

De afgelopen weken heb ik ook contact gezocht met Oxfam-Novib.
Ik wilde graag de ervaringen / ‘lessons learned’ gebruiken voor Microkrediet. In Nederland heeft dit (ook door Maxima) een heel goed imago om arme landen te helpen. Na het gesprek kwam ik wat bedrogen uit. Het is gewoon een krediet (geen schenking o.i.d.), wordt alleen gegeven aan mensen die al een bedrijf hebben of een zeer goed businessplan hebben. Ook de afbetaalregels zijn zeer strikt.
Kortom de echte arme mensen hebben hier eigenlijk niets aan. Ik had door alle verhalen hier toch een heel andere beeld bij? Jullie ook?


Deel dit bericht:
Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

17 Responses

  1. ron
    hoi Andre, je bent lekker bezig. Of het nu het ' officiële' microkrediet is of het krediet wat jij verschaft aan een beperkt aantal personen, het telt. Het stelt mensen in staat om te groeien en zich van een betere toekomst te verzekeren. Jij leert, zij leren van jou en iedereen is blij. Abel is na gaan denken en Rosemary is voorzien van een lening. Ga zo door. Liefs Ron en Marja
  2. Mooi verhaal weer Andre en goed om te horen dat soms een klein beetje steun zo een groot verschil kan maken
    • Andre Oudhuis
      Dank je wel Ed.
  3. Ron
    Hoi André, Je bent lekker bezig. Of het nou het officiële microkrediet is of jouw versie, aan een aantal aan Floja gerelateerde mensen, jij leert, zij leren van jou en de wereld daar wordt een klein beetje beter. Abel gaat nadenken en komt misschien tot een wijs besluit en Rosemary is mooi geholpen 😀 Ga zo door. Liefs Ron en Marja
    • André Oudhuis
      Dank jullie wel! Het is leuk om deze mensen een klein beetje te helpen en te adviseren (als ze dit zelf willen)
    • Andre Oudhuis
      Dank jullie wel. Jullie kennen de omstandigheden en het alleen al mogen proberen geeft veel voldoening.
  4. Wauw André, wat een gaaf verhaal, ik hang echt aan je lippen! Dit is zo verschrikkelijk gaaf om te doen; wat zou ik daar graag een steentje aan bijdragen. Het coachen van ondernemers is meer dan twintig jaar mijn ding geweest, maar dit doet mijn hart weer sneller kloppen. Wat jammer dat ti-ta tovenaar er niet meer is.... ;-) Wat moet t een fijn gevoel geven om ze te kunnen helpen met die prille eerste stapjes. En als ze dan ook nog zo leergierig zijn is t helemaal fantastisch om te zien waar t heen gaat... ik wist inderdaad ook niet dat de hele kleine starters geen gebruik kunnen maken van t officiële kanaal... Maar eh... Jij kunt je eigen Micro krediet toch opzetten? Ik ken misschien nog wel iemand die kan helpen met de funding... En misschien is er nog iemand die weet hoe je dit online kan vormgeven... Toch?
    • Andre Oudhuis
      Hoi Miranda, er staat een prachtig extra huis voor je klaar hoor :-). Goede arbeidsomstandigheden, altijd lekker weer, gratis gebruik van het zwembad (lees Malawi meer) en erg leuke collega’s. Je bent meer dan welkom! Het is inderdaad gaaf, maar je moet wel mensen hebben die ook echt de intrinsieke motivatie hebben om hun eigen omstandigheden te willen verbeteren. En ook eigen verantwoordelijkheid willen nemen voor hun eigen leven. De meeste mensen die bij mij langskomen (en dat gebeurt dagelijks) vragen alleen om geld, omdat ze problemen hebben. Ook dat begrijp ik, het leven is zwaar maar als ik ze dan help lost het structureel niks op. Het is het verhaal als iemand honger heeft van “een vis geven of leren vissen”. Maar coachen is natuurlijk een van de leukste activiteiten om te doen. Ik heb net nog aan ander pilot project opgestart met een arme familie waarbij er een lening wordt gegeven voor vissersboten en netten (bedrag 1300 euro) en als “de business uitkomt” het bedrag in één jaar kan worden afbetaald en dan heeft het gezin een bedrag van Euro 50 per week aan inkomsten (netto winst). Ik hoop echt dat deze gaat werken, want dan kunnen we na één jaar het bedrag aan een ander gezin lenen. Kortom mooi om dit te mogen doen!
  5. Prachtige verhalen Andre, echte hulp bieden en de mensen verder helpen. Wat zullen ze trots zijn op eigen kracht iets op te bouwen! Geeft stukken meer voldoening dan krijgen, mooi begin om de concurrentie met Oxfam Novib aan te gaan. Dit is een treetje lager en echt hard nodig, succes 🍀
    • Andre Oudhuis
      Hoi Irene, nou de concurrent van Oxfam wil ik niet worden hoor, maar ik had een beeld dat zij met microkrediet veel meer de echt arme mensen bereikten. Ik ben nu ook bezig om een heel arm gezin met een lening voor kano’s en visnetten te kopen. Een mooie pilot om te kijken of dit ook werkt. Terug verdientijd mogelijk al binnen één jaar,
  6. Weer een geweldig verhaal Andre. Je laat het ons echt mee beleven. Dank je wel!
    • Andre Oudhuis
      Hoi Mieke, dank je wel. Dit jaar naar Drunen zit er helaas door Covid19 niet in. Dan maar wat meer verhelen via de mail en facebook.
  7. Dank je wel , Ed en dan heb ik het verhaal over het opstarten van een de vissersfamilie nog niet eens genoemd.
  8. Mooi bericht! bedankt voor dit inkijkje!
    • Beheerder
      Bedankt voor je reactie! Blijf ons volgen :)
  9. Prachtig, André! Dat is hulp bieden waar mensen door groeien en op eigen benen komen te staan. Wanneer je weer eens zo'n mogelijkheid ziet en denkt: 'leuk, maar waar haal ik het extra geld hiervoor vandaan?' dan hoop ik dat je ook dat deelt via dit platform. Zeker weten dat er meer mensen zijn die hierin concrete hulp willen bieden. Laat je horen (lezen)!
    • Andre Oudhuis
      Hoi Rienk, allereerst wat leuk dat je reageert!! Net als jij, ben ook ik er van overtuigd, dat als het om echt opstarten (lenen) van geld gaat er heel veel mensen te vinden zijn die dit willen ondersteunen. De uitdaging ligt om het hier goed te managen. Wij hebben in Nederland natuurlijk ook een heel andere cultuur en normen en waarden, als het over lenen én terug betalen gaat. De cultuur in Afrika is erg "in het nu" dus als er morgen een familielid ziek is wordt het geld wat gereserveerd was voor het aflossen van de lening daaraan besteed :-). Ik ben afgelopen week nog een ander project (lees lening) gestart om een familie boten en vissersnetten te laten kopen waarmee ze een goed inkomen zouden moeten kunnen genereren. Ik hoop echt dat deze "pilot" gaat werken. Maar als het zo is, weet ik je te vinden :-).