Zomervakantie

Op Facebook en via Whatsapp zien we prachtige plaatjes langskomen van zonovergoten vakantiebestemmingen, goedgevulde ijscoupes of knusse terrasjes van onze vrienden en kennissen. De Nederlandse zomer is in volle gang, met naar ik begrijp ‘best lekker weer’. Nu we vanuit Malawi letterlijk wat meer op afstand zitten, vallen zaken die voor ons ook altijd heel vanzelfsprekend waren ineens op: Meerdere malen per jaar een leuk reisje maken en het oer-Hollandse commentaar op het uitblijven van een zonnetje of dat gure windje wat maar aanhoudt. En dan ook nog van de één horen dat het zalig strandweer was met tropische temperaturen en de ander bijna letterlijk verzuipt in heftige regenbuien en overstromingen. Dan zijn er nog de zomer concerten op pleinen en poppodia en niet te vergeten de zeil-, paardrijd-, kinderkampen en bouwdorpen die allemaal bijdragen aan het ultieme vakantiegevoel. En dat alles allemaal tegelijk in dat ene kleine kikkerlandje.

Half juli, gelijk met Nederland is ook in Malawi de ‘zomervakantie’ begonnen. Alleen is de betekenis en invulling van ‘vakantie’ hier iets anders. Natuurlijk schijnt de zon iedere dag. Met een gemiddelde temperatuur van 24 graden op de buitenthermometer, vindt men het koud en soms schieten we tot onze eigen verbazing zelfs een fleece vest en lange broek aan. Wat went een lichaam toch snel aan een ander klimaat…..

Eten met bondjas.JPG

De overheidsscholen (Primary en Secundairy) en universiteiten in Malawi zijn dicht. Kinderen van de zogenaamde ‘boarding schools’ (soort internaat ) komen terug naar het dorp waar hun ouders wonen. Maar van een idyllische vakantie bestemming en zomer activiteiten is geen enkele sprake. Het eten is nog steeds schaars en feitelijk kabbelt de dag voor zowel ouders en kinderen zoals altijd door. Middelen en mogelijkheden voor een uitje zijn er niet en er worden geen ‘Bob de Bouwer’ dorpen georganiseerd om de kinderen te vermaken. Hier gaan kinderen gewoon zoals iedere dag water halen en mee het land op of hangen rond het huis. En wonderlijk genoeg hoor je echt niemand klagen. Hoezo geen vakantie, “het weer valt tegen”, “ik wil een pannenkoek” of “we vervelen ons”….

FloJa blijft dit jaar een paar weken langer open tot 5 augustus. Eigenlijk gaan onze lessen altijd wel iets langer door. Maar omdat we dit jaar 3 weken in april gemist hebben, toen we dicht moesten door de cholera uitbraak, plakken we extra lessen aan dit schooljaar. Iedere dag schallen dus nog steeds de kinderstemmen om 7.00 uur en maken de buurtkinderen dankbaar gebruik van het speelgoed, de speeltoestellen of de trampoline.

We bereiden ons voor op de jaarafsluiting op 5 augustus, wat een gezellige en beetje speciale bijeenkomst moet worden. Met limonade, koekjes in de ochtend en vlees als extraatje bij de lunch. Al onze kinderen zijn uitgenodigd samen met hun ouders. Dat zijn de 88 die bij ons les krijgen, maar ook de ongeveer 100 kinderen die FloJa hebben verlaten en al enige tijd op de Primary zitten.

29 van de huidige kinderen die dit jaar bij ons les hadden, stromen uit en gaan voor het eerst naar de Primary. Ze zijn nu 6 jaar en zijn klaar voor de volgende stap. We hebben ze goed voorbereid met de extra middaglessen van meester Samuel en meester Sydney.

Ieder kwartaal scoren we onze eigen kinderen op 5 gebieden (fysiek, mentaal-cognitief, sociaal-emotioneel, moreel-spiritueel, taalbeheersing) om hun ontwikkeling te kunnen volgen. Iedere maand bespreken we incidenten en grijpen we in wanneer dat nodig is. Zo gaan we bij kinderen thuis langs als we problemen in de sociale omgeving vermoeden.

Naast een volle ‘rugzak’ met kennis over kleuren, vormen, weekdagen, de maanden van het jaar, Engels, geografie, rekenen en het alfabet krijgen ze voor de Primary een gloednieuw schooluniform, een schrift en pen en hun rapport mee. En, omdat we zo trots zijn op deze kinderen, hebben we een kleine ceremonie voorbereid. Eén voor één mogen ze, met een speciaal voor de gelegenheid zelf gemaakte hoed, naar voren komen om onder luid applaus hun rapport in ontvangst te nemen.

Het maken van de hoedjes gebeurde afgelopen vrijdagmiddag en was heerlijk om mee te maken. Vooraf hebben we ze in kleine groepjes verdeeld en werd er per groepje materiaal uitgedeeld. Ieder groepje had een begeleider en vooraf hebben we vooral moeten benadrukken dat ze alles moesten delen. Uitdelen van dingen vereist hier een ijzeren discipline. Want ze vechten elkaar bijna de tent uit om te zorgen dat ze niets te kort komen. Eigenlijk is dat wel begrijpelijk als je weet dat ze ook vrijwel niets hebben of krijgen. Maar die wilde gretigheid is voor ons westerlingen een vreemd, chaotisch en soms zelfs onhebbelijk en een onbegrijpelijk gebeuren. Ze mochten op gekleurd papier hun naam schrijven en met kleurpotloden en stickers de boel versieren. Onder luid gejuich werd daarna hoed voor hoed het papier rond gevouwen en met een nietje vastgezet. Trots op hun maaksel waren ze dan ook wel enigszins teleurgesteld dat ze de hoed niet direct mee naar huis mochten nemen, maar tot de afsluiting op 5 augustus op school bewaard zou blijven.

Ook ontvangen alle kinderen een heuse ‘schoolfoto’ die we de afgelopen weken hebben gemaakt en laten printen in Karonga. Bij het maken van foto’s is dezelfde discipline vereist. Dit om te voorkomen dat ze wild rennend elkaar omver stoten om gefotografeerd te worden. Nu ben ik misschien te onervaren met kinderen maar het was lachwekkend om ze op de gevoelige plaat vast te mogen leggen.

De meesten kids kijken met opgetrokken schouder, verlegen naar de camera en grijnzen liever naar hun vriendjes om zich heen. De lippen strak samen geknepen om te voorkomen dat de foto iets toont van de tandjes die door het wisselen aan de voorkant ontbreken. Een enkeling keek zo serieus en gespannen, daar hadden mijn ‘gekke bekken’ en pogingen om een glimlach te ontlokken totaal geen invloed op. En bij anderen lukte het mijzelf amper de camera stil te houden, omdat ik niet anders kon dan mee giechelen om hun slappe lach die maar niet wilde stoppen…

En die moppies moeten we gaan loslaten. We hebben ze zo goed als mogelijk met spel, aandacht, voeding en basiskennis voorbereid en klaar gestoomd voor de lagere school. De volgende stap in hun jonge leventje. We blijven ze uiteraard volgen. Want de eerste twee jaren van de Primary komen ze na school nog bijles volgen bij FloJa. Als het nodig is (zoals afgelopen jaar) voeden we ze bij met een maaltijd. En dan neemt meester Duke ze aan de hand en schaaft bij waar de Primary lessen nog moeizaam gaan.

Vorig jaar was er een vader die tegen ons advies, zijn zoon rijp genoeg vond voor de Primary. Bij ons was hij nog echt te speels en kon het tempo niet bijbenen. Helaas blijkt hij nu ver achter te blijven en krijgt onvoldoende op onvoldoende. Zo ontzettend jammer dat je al op zes jarige leeftijd steeds bevestigd wordt dat je niet goed genoeg bent en faalt.

Op de lagere school (Primary) is het lastig als ‘achterblijver’. De groepen zijn zeer groot (rond de 100 leerlingen) en het materiaal is matig. En de Primary docenten blinken ook al niet allemaal uit in tact, pedagogiek en didactiek. Nog los van de aandacht en tijd die ze voor kinderen hebben. We volgen vanuit FloJa onze kinderen namelijk nog steeds.

Vaak horen we dat de kinderen van FloJa het ‘beter’ doen dan de anderen. Dat ze zich als ‘leiders’ profileren en ‘voorop lopen’ qua kennis en sociale vaardigheden.

Dit jaar hebben we de resultaten van de hele Primary school in Ngara en Gumi verzameld. In een poging om harde feiten op tafel te krijgen en onze FloJa kinderen te kunnen vergelijken met anderen.

De resultaten zijn hoopgevend maar nog onvoldoende bewerkt om steekhoudende conclusies te kunnen trekken. We willen graag weten of onze FloJa kinderen behoren bij de besten van de klas; of ze gemiddeld betere cijfers halen voor bv Engels en Chichewa (Nationale taal) en weten of er meer of minder FloJa drop-outs zijn omdat ze bij ons een betere start hebben gehad? Kortom kunnen we echt iets zeggen over het effect van wat we bij FloJa Foundation doen.

We hebben net de resultaten opgehaald bij de omliggende scholen waar onze FloJa kinderen naar toe gaan. Zowel onze manager Edmond als André hebben foto’s gemaakt van alle eindresultaten op papier en verwerken die in een Excelbestand. Samen vergelijken ze met behulp van ingewikkelde formules de kinderen onderling. Daar filteren we de FloJa kinderen uit zodat we kunnen zien of er duidelijk onderscheid te maken is.

Dat het niet heel best gesteld is met de kwaliteit van het onderwijs in Malawi wordt ook op onze plaatselijke Primary in Ngara pijnlijk zichtbaar. Van de 11 docenten heeft de beste docent 10% van zijn resultaten fout berekend. De 2 slechtste docenten hebben 59% (!!) van de optellingen onjuist. Het trieste gevolg is dat 10 kinderen onterecht door gaan naar een volgende klas of dat een aantal het jaar over moeten doen wat echt niet nodig was als de telling correct was geweest …..

Resultaten.JPG

Dit soort schokkende conclusies dient wel in het juiste perspectief bekeken te worden. Veel van deze leraren komen onvoldoende voorbereid voor een veel te grote groep te staan. Ze krijgen geen begeleiding, ondersteuning en onvoldoende middelen en materialen. Maar zonder gelijk met een bestraffende vinger te wijzen, zien we wel kansen om de kwaliteit van het onderwijs te verhogen.

André en ik zijn begonnen aan inventarisatie gesprekken met de omgeving. Zoals ook het gesprek met de TA (Tradional Autority)  vorige maand over de drop-out cijfers van meisjes in Karonga district. We praten met andere ‘kleuterscholen’ in de omgeving, de Primary, Secondairy en Technical (beroepsonderwijs) schools. Nog puur op het vlak van onderzoek en een behoefte-inventarisatie. Waar liggen knelpunten of kansen? Wie willen er samenwerken en waar moeten we beginnen? Met als belangrijkste doel het gat tussen FloJa kinderen en andere kinderen te overbruggen en de kwaliteit van het onderwijs van peuter tot puber, in onze omgeving te verbeteren.

Dat vraagt tact en een aanpak met de bekende ‘handschoentjes’. Zeker voor ons nogal directe Noord-Hollanders. We laveren tussen de gretige verbeteraars en behoudende beïnvloeders van Ngara. Want we willen voorkomen dat wij als blanke weldoener het met onze arrogante eigengereidheid wel even komen vertellen en daarmee volledig de plank mis slaan. Voorkomen dat we iets introduceren wat niet geaccepteerd wordt en daarmee geen stand zal houden.

De tijd zal leren of dit de juiste aanpak is en waar we gaan uitkomen. Niet te vergeten zijn we pas 4 maanden in dit land. Wat we wel merken is dat het besef bij ons groeit dat hier mooie kansen liggen en we daarmee kunnen uitbouwen wat Floor en Jan met de FloJa Foundation gestart zijn: Betere kansen en een stevigere toekomst voor kinderen in het Noorden van Malawi.

Voor de smeuïgheid nog even een paar hilarische fotootjes van de varkens die we vorige maand verkocht hebben. Op 2 na zijn alle 8 biggen en moeder zeug de deur uit. Een zeer vermakelijk moment toen het 90 kg wegende varken werd opgehaald….op de fiets! Geniaal!

Varken op fiets.JPG

En over ‘Bob de Bouwer’ gesproken … er is knetter hard gewerkt aan het toilet- en was/kookgebouw bij het huis van meester Samuel. Buiten het feit dat alleen de deuren er nog in moeten, is het bouwen klaar. ‘Ons’ eerste bouwwerk sinds André en ik de scepter zwaaien én zonder de twee rechter handen van Jan. Best een beetje trots. Want het had echt wat voeten in de aarde voor alle afspraken door onderhandeld waren en daarna werden nageleefd. En als je dan denkt dat je alles op orde hebt komt de bouwer toch om meer geld vragen én nieuwe laarzen. Maar ach, alles is gelukt binnen de afgesproken tijd. De dorpsraad (lees blog juni 2016: Een wereld van verschil) kan tevreden een vinkje zetten over het nakomen van beloftes door de medewerkers en Mzungu’s (= blanken) bij FloJa.

Gebouw samuel.JPG

Deel dit bericht:
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

14 reacties op “Zomervakantie”

  1. Wat een boeiend, interessant en mooi verslag! Wat zitten wij toch in een andere wereld…hoe vanzelsprekend zijn veel dingen bij ons dan toch en is er soms weinig organisatie nodig 😉 heel veel respect voor jullie!!
    Het zou voor iedereen misschien weleens goed zijn om minimaal een keer een backspack reis oid te maken om eens te beseffen wat te basics in life zijn 😉
    Soms waarderen we de kleine dingen, hoe blij zijn wij met een klein beetje zon 🙂
    Maar ja….momenteel bij ons een gigantische ontslaggolf…dan geeft soms ook veel emotie….Voor de een een enorme impact en voor de ander een opluchting omdat het nu duidelijk is en er nieuwe kansen gloren….Ook voor de blijvers heeft het veel impact…mensen waar je al jaren mee werkt te moeten gaan missen…ik realiseer me nu weer dat jullie dagelijks enorm veel uitdagingen en emoties moeten managen …Wat geweldig!! En dat jullie dan ook nog tijd maken om iedereen op de hoogte te houden is fantastisch ! Veel liefs Ka xxx

    1. Pien van Musscher

      Hi Kaatje,

      Meid wat een gedoe daar. Via de achterdeurtjes sijpelen natuurlijk de gebeurtenissen binnen. Heftig allemaal. Dan ben ik echt blij dat ik hier ben en andere ervaringen op kan doen. Maar inderdaad waar je je ook bevind als het lukt om de kleine dingen te blijven waarderen voel je je overal rijk! Toi toi daar en keep us informed. xxx ook van Dre

  2. Hoi André en Paulien,
    Weer een geweldig geschreven verhaal. Heerlijk om te lezen. Leuk om te lezen dat jullie nu al bezig zijn om verbeteringen in het onderwijs te realiseren. Alles in een rustig tempo en in overleg met de ‘ lokale’. bevolking. Bijzonder te lezen m.b.t. De kwaliteit van de leraren op de primary school, maar ja wij kijken natuurlijk met een westerse bril. Leuk voor de kinderen de afsluiting van het schooljaar, het zal wel een feest worden.
    Ga door met het goede werk en geniet straks ook een beetje van jullie vakantie.

    1. Pien van Musscher

      Lieve Ron en Marja,

      Wacht maar, mocht het lukken dat jullie volgend jaar komen, ga je het allemaal zelf meemaken en kun je het ook beter plaatsen. Erg leerzaam.

  3. Ha ha. Zo herkenbaar. Elin krijgt mengen haar hoede op bij afscheidnemen van de crèche. En daarbij hoort ook ijsjes uitdelen. Leuk om te zien dat rituelen zo universeel zijn. Al komt de papieren hoed waarschijnlijk uit de Hollandse koker is em nieuwe periode ingaan de moeite waard om bij stil te staan.
    En pien. Wat goed. Je hebt de verbeterdrang 4 maander beteugeld en gaat nu met respect en mondjesmaat aan de slag. Want ja, op je handen zitten kan echt niet. Gaaf dat jullie een modus vinden om op een respectvolle wijze waarde toe te voegen! Geniet van de Malawiaanse zomer. Xxx Gijsje

    1. Pien van Musscher

      Ha die Gijsje, Je kent me te goed…. 🙂

      En jaaaaa…. jouw kleine meisje zal dat ook op de crèche meemaken. Tuurlijk allemaal heel Nederlands hahahha, maar zoooooo leuk om te doen. En helemaal omdat ze dat hier normaal niet zo gewend zijn is een ‘kinderhand snel gevuld’. Genieten!

  4. Lieve mensen,
    Ja als jullie bericht dan weer op mijn computer verschijnt, schuif ik alles aan de kant om te lezen en te genieten van de manier waarop je alles zo mooi omschrijft Pauline!
    Het zal helemaal niet altijd makkelijk zijn voor jullie, maar 1 ding is zeker; deze baan past geweldig bij jullie en ik proef de “zin in ” bij alle nieuwe omstandigheden! Prachtig om dit te mogen concluderen!
    Veel succes en veel liefs van Brigitte
    En ik wens jullie toch ook een fijne vakantie toe, zodra de klassen gesloten worden!

    1. Pien van Musscher

      Ha lieve Brigitte,

      Leuk om te horen dat je uitkijkt naar de berichten. Het werk hier heeft net als alle banen en het leven in Nederland natuurlijk zijn ups en downs. Maar voorlopig slaat de balans dik door naar de positieve kant. We hopen het nog even zo te houden 🙂
      Misschien gaan we een paar dagen naar Livingstonia eind augustus…ben je daar geweest toen je hier was? Even een paar dagen wandelen in de vrije natuur…. we’ll see. Tot snel xxx

  5. Beste Paulien en André,

    Ik geniet elke keer weer van jullie prachtige en bevlogen verhalen! Het is geweldig om te lezen hoe jullie begaan zijn met het welzijn van jullie kinderen nu en in de toekomst. Van jullie aanpak kunnen veel grote instanties nog iets leren. Ik blijf het ongelofelijk knap vinden hoe jullie je zorgeloze westerse leventje hebben vaarwel gezegd, om kinderen te helpen die die hulp zo hard nodig hebben. Ik wens jullie heel veel geluk en voorspoed (en misschien ook af en toe sterkte) bij jullie dankbare werk!

    1. Pien van Musscher

      Dank je wel Jan, wat een mooie woorden. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ‘het avontuur’ ook een belangrijke drijfveer is om dit te doen hoor. En zo zorgeloos is het momenteel niet in het westen….maar ik snap wat je bedoeld.

  6. De vaart zit er in.De ideeën,plannen zijn er en worden gerealiseerd.Pauline,ik herken je.Fantastisch zoal jullie bezig zijn. Ik herken ook de verhalen van Stijn over scholen etc.
    Veel liefs en toch ook een beetje vakantie!
    Tineke

    1. Pien van Musscher

      Hahaha ja Tineke, de aard van het beestje he….
      Jij ook fijne vakantie (komt Stijn nog over??) en hartelijke groet aan de anderen xxxx

  7. Prachtig verhaal weer, kijk al uit naar ‘t volgende 😉
    Zo ontzettend leuk dit alles, van betrekkelijk dichtbij, te horen/zien!
    Wat een ontzettend verschil tussen daar en hier, word er een beetje droevig van 😪… Knap van jullie deze totale levens metamorfose, van alle markten thuis! Fijne vakantie kanjers!!

    1. Pien van Musscher

      Dank je wel Irene, het is niet de bedoeling dat je er droevig van wordt hoor. Maar bewustwording van de verschillen kunnen mooie inzichten zijn waarmee we ons weer realiseren hoe goed we het hebben én hoe snel we oordelen over anderen terwijl we vaak het verhaal erachter niet kennen.
      Jij ook fijne vakantie! Tot volgende maand want ik blijf schrijven hoor 🙂

Reacties zijn uitgeschakeld.

FloJa Malawi