De rust is wedergekeerd, de nieuwe kinderen doen het uitermate goed in de opvang.

Ze zijn erg snel gewend geraakt aan het dagprogramma, aan de leraar en draaien prima mee. Het is fijn te zien dat het goed gaat en er is een degelijk verschil.
Na de laatste, nieuwe selectie zien we een groot verschil in kinderen die erbij zijn gekomen in de opvang. 100% zeker dat we nu de ‘juiste kinderen’ opgenomen hebben, die het werkelijk hard nodig hebben. Het is vervelend geweest om andere kinderen uit de opvang te moeten halen maar nu blijkt dat het zeker de juiste keus is geweest dat we zo standvastig geweest zijn.

Overleg met de gemeenschap

Zoals beloofd door de chiefs, heeft er gisteren een community meeting (gemeenschapsoverleg) plaatsgevonden over het gebeuren van afgelopen weken. Aan iedereen is uitgelegd wat er is gebeurd, dat de CBO fouten heeft gemaakt, én heel belangrijk: dat wij geen schuld hebben aan de hele gang van zaken. Ook is er nog eens benadrukt hoe belangrijk dit project is voor de community en de vraag is neergelegd om ook (vrijwillige) ondersteuning te bieden vanuit de community om in de opvang te helpen. Al met al zijn wij blij dat er serieus is omgegaan met deze ‘issue’ en dat we met een schone lei verder kunnen.

Op dit moment zijn er weer 30 kinderen, waarvan 11 jongens en 19 meisjes. Het aantal weeskindjes is groter geworden dan de vorige keer, namelijk 15 en er zijn 15 kwetsbare kindjes. De leeftijden zijn hetzelfde gebleven: tussen de twee en half en vier jaar.
Uiteraard is het dagprogramma cq lesprogramma aangepast met alle nieuwkomertjes (meer spel en muziek) maar vanaf volgende week wordt het leren weer opgepakt en gaan ze verder waar ze gebleven waren.

Slechtziende Tusiwire

Alhoewel alle kinderen natuurlijk speciaal zijn, wil ik één meisje in het bijzonder noemen: ze heet Tusewire en is 3 jaar. Tijdens de zoektocht naar nieuwe kinderen kwam Benson bij een gezin waar Tusewire woont. Ze bleek niet normaal te functioneren volgens de moeder. Tusewire is slechtziend en kan niet praten (ze kan alleen mama zeggen).
Een bijzonder meisje waar Benson zich geen raad mee wist. We hebben overlegd en besloten het te proberen met haar in de opvang. Het heeft wat tijd gekost om de moeder over te halen omdat zij de noodzaak niet inzag als Tusewire naar school zou gaan. De moeder vertelde: ze kan toch niets en zal ook niets bij kunnen leren. Uiteindelijk hebben we haar kunnen overtuigen hóe belangrijk het is als ze wel naar school zou komen (zeker voor de goede voeding, gezien het feit dat Tusewire ondervoed is) maar ook om te bekijken of ze wel wat kan leren.
Elke dag wordt Tusewire trouw gebracht door haar moeder en ze doet het erg goed bij alle andere kinderen. Ze speelt leuk mee, het blijkt dat ze dingen kan aanwijzen dus ze begrijpt wat er gezegd wordt en ik denk dat er nog meer uit kan komen. Na deze schoolperiode (heet hier term, die duurt van 8 maart tot 30 april) bekijken we of ze speciale begeleiding nodig heeft en gaan dat, indien nodig, aanpassen.
In welke vorm dit wordt moeten we nog bekijken, wellicht worden het plaatjes, zodat ze aan kan wijzen wat ze wil, misschien extra les in de middag. Ik kom er zeker nog op terug en voor nu zijn we blij dat ze erbij is! Je kunt je niet bedenken wat er van zo’n meisje terecht was gekomen als ze alleen maar thuis gebleven was……

Excursie in onze tuin

Een onderdeel van één van de lessen is een tuinexcursie waar de leraar verteld over bloemen, bomen, vogels, insecten etc. Onze tuin is daar uitermate geschikt voor en er wordt altijd met plezier doorheen gewandeld.

Tweede wc-gebouw (zelf-composterend)

Het tweede wc gebouw bij de opvang is zo goed als klaar. Zoals bekend hebben we gekozen voor zelf-composterende wc’s en het werkt goed. De verwachting is dat de eerste wc over een aantal weken ‘vol’ is en dan gesloten moet worden zodat deze kan gaan composteren. Vandaar dat er een tweede bijgezet is. Voor de bouwers een makkelijke klus, het is exact hetzelfde gebouw als de eerste dus gesneden koek voor hen! Twee weken werk en klaar.

vrijwilligershuisjes

Het project ‘vrijwilligershuisjes’ loopt goed.
Het eerste huisje wordt op dit moment afgewerkt aan de binnenkant. Schilderwerk is klaar, de ramen (klapramen) zijn erin gezet en dan rest nog de inrichting.
De wc/douche die bij dit huisje gebouwd is, is ook klaar. Alles is betegeld, kranen en wc zijn bevestigd en ziet er ook keurig uit.

De septic tanks zijn ondertussen gegraven en gemetseld en moeten nog afgewerkt worden en aangesloten. Dit is wederom een zware klus geweest met alle rotsen in de grond, maar de bouwers hebben doorgebikkeld en weer een goed staaltje werk geleverd.

Het tweede vrijwilligershuisje krijgt op dit moment een rieten kap. Wanneer dit is afgerond, moet de vloer nog gestort worden en kan ook hier de afwerking beginnen.

Maïs en pinda’s

De maïs-en pindatuinen doen het prima. Er is voldoende regen gevallen en het ziet er naar uit dat het een goede oogst zal worden. Een aantal mensen zijn al begonnen met oogsten, wij wachten nog een paar weken en dan kan het beginnen.
We zijn benieuwd hoeveel het zal opleveren en of het rendabel is geweest gezien de uren werk (en geld) die erin gestoken zijn. Maar we hebben goede hoop en na de oogst zullen we de conclusie trekken of het voor herhaling vatbaar is.

Rijst

Vorig jaar hebben we een aantal zakken rijst ingekocht waar nu de werknemers (als ontbijt) en wij nog steeds van eten. Zo eens in de 3 maanden brengen we een aantal zakken naar de rijstmolen en wordt de rijst ontdaan van de vlies.
Daarna moet de rijst nog schoongemaakt worden omdat er regelmatig kleine steentjes en ander afval tussen zit. Dit wordt op rieten manden gedaan. Op de foto zien jullie Joyce en Catherine (de ‘keukendames’) bezig om zo’n 150 kilo rijst schoon te maken.

Vergunning (tijdelijk)

Totaal ander nieuws is dat we vorige week een vergunning voor een half jaar gekregen hebben! Eindelijk hebben we de immigratie ervan kunnen overtuigen dat het voor ons niet werkt om elke 3 maanden het land uit te gaan om een nieuwe stempel te halen.
Na lang vergaderen en ontzettend veel papieren invullen, hebben we betaald (30.000 kwacha, ongeveer 150 euro per persoon) en zitten we ’safe’ voor de komende 6 maanden. Deze (tijdelijke) vergunning mag één keer verlengd worden (totaal een jaar) maar de immigratie verwacht dat onze registratie van de NGO tegen die tijd rond moet zijn, zodat we voor een andere, meerjarige vergunning kunnen gaan.
Wat betreft de registratie van de NGO, daar wordt nog steeds aan gewerkt (zeggen ze). Telkens komen er nieuwe papieren, per post of per mail, die toegevoegd moeten worden aan ons dossier en telkens wordt beloofd: aan het einde van deze maand. Dit is al sinds oktober……we zijn geduldig!

Groeten, Floor en Jan