Zomerreces

Terwijl de kabinetsformatie in Nederland in volle gang is, gaat op FloJa in Malawi alles gestaag voort.
Super trots zal FloJa dit schooljaar 2017-2018 starten met 30 nieuwe kindjes én voor wie het nog niet had meegekregen ook in Nederland hebben wij een compleet nieuw FloJa bestuur. We hebben een groep fijne en kundige mensen bereid gevonden de touwtjes van de stichting in Nederland in handen te nemen.
Daarbij maken we een diepe en dankbare buiging voor alle voormalige bestuursleden, die na zoveel trouwe, betrokken en zeer effectieve jaren, deze zomer het stokje hebben overgedragen aan een nieuwe bestuur.
Voor iedereen die nieuwsgierig is naar de nieuwelingen, de verse bestuursleden zullen zich de komende weken via onze website voorstellen (www.flojamalawi.nl)

overdracht.JPG

De laatste schooldag op FloJa van het schooljaar 2016-2017 ligt inmiddels alweer ruim vier weken achter ons. En wat was het weer bijzonder. Leraren en kinderen showen een grote groep belangstellende ouders wat de kinderen geleerd hebben in de groep uit niveau 1 (3 tot 4,5 jarigen) en niveau 2 (4,5 tot 6 jarigen).

groep.jpgZonder enige gêne beantwoord ‘onze’ Nora luid en duidelijk de vragen van meester Samuel. En allemaal zijn ze goed. Het verrast me toch steeds weer wat de kinderen hier allemaal al weten, zeker op deze leeftijd. Nora’s vader zit tussen de andere ouders. Zijn trotse blik ontroert me ….”kijk mijn dochter het eens goed doen!”

Nora.JPG

We eten met alle kinderen een feestmaal van geitenvlees en Nsima (=maispuree) en trakteren op sobo (=limonade) en bananenkoekjes.
We zien 30 kinderen, trots paraderend in een nieuw uniform, met eigen gemaakte feesthoed waar we afscheid van moeten nemen. Eén voor één komen ze naar voren als ze hun naam horen. Ze krijgen een lovend rapport en de jaarlijkse schoolfoto. Ze zijn helemaal klaar voor de lagere school. En natuurlijk is het goed nieuws dat ze de volgende stap maken, maar ik ga ze echt een beetje missen. Deze gezichtjes zijn me zo vertrouwd geworden.

Hoedjes 3.JPG

Deze laatste schooldag is extra speciaal omdat onze Nederlandse vrienden Johan en Kitty Verduin met onze cadeau-kinderen Jorden en Shenna een paar weken bij ons op bezoek zijn (lees meer op FB https://www.facebook.com/Verduintjes-In-Malawi-1536667359723448/)

Gedurende de eerste 7 dagen dat ze FloJa bezoeken, kijken ze mee op school en zien met eigen ogen hoe het er hier aan toe gaat.

Jo Kit met leraren.JPG

Naast dat het voor ons bijzonder gezellig is om onze vrienden een paar weken om ons heen te hebben, blijf ik het echt heel bijzonder vinden dat zij (net als de vorige en toekomstige bezoekers) de moeite hebben genomen om in onze wereld te duiken. Om Malawi te bezoeken, niet als toerist maar zich echt willen verdiepen, willen proeven, ruiken en ervaren wat leven en werken hier met je doet. Nu FloJa voor hen een concreet plaatje is geworden, is het makkelijker inleven in elkaars verhaal.

Naast een week op FloJa zijn we met z’n zessen drie weken richting t zuiden van Malawi getrokken. Kamperen, heerlijk vakantie vierend en even decadent toerist zijn in dit bijzondere land waar we sinds 1,5 jaar wonen.

verkijken.JPG

Terug op FloJa is het nog steeds zomervakantie voor de kinderen. Op 4 september starten we, dan klateren eindelijk de kinderstemmen weer vrolijk op het schoolterrein.
De zomervakantie is een goede gelegenheid om onderhoud te plegen. Het dak in de werkplaats is verrot, moet vervangen worden en de schommels en wipkippen hebben dringend een verfje nodig.

Eind februari dit jaar waren we begonnen met de bouw van een toiletgebouw voor de camping en een wachtershuis (summerhouse) voor onze bewakers. Heel Hollands, hadden we er flink de wind onder. Het bouwen verliep dan ook zeer voorspoedig en volgens planning. Alleen hadden we geen rekening gehouden met de rieten daken. Riet is gekamd gras en gras is in Malawi pas in juli beschikbaar…..ai…dat werd dus geduldig wachten.
Het is nu augustus en het gras is in grote balen gekocht. Dakdekker Mr Wariko en zijn twee vrienden zijn al een week druk aan het ‘kammen’. De bomen voor de dakconstructie zijn gekapt en kunnen geïmpregneerd worden tegen termieten. Eind september hopen we de daken klaar te hebben. Als daarna het elektra en loodgieterswerk afgerond zijn, kan alles worden gestuct en kunnen de gebouwen voor december in gebruik worden genomen. Een beetje planning in Malawi vereist flexibiliteit en geduld, maar ach…dat weten we nu wel een beetje.

Gras (1).JPG

Voordat het nieuwe schooljaar begint moet ook het eerste toiletgebouw van het lagere school project in Ngara klaar zijn (Project Primary School zie website http://ngaraprimaryschool.org/en ). Er wordt flink gebouwd en het begin is er. Alleen ook daar zijn wat vertragende obstakels. Een ‘plotseling’ tekort aan stenen of de bouwers komen een paar dagen niet opdagen. De 3 weken dat we op vakantie waren, ontbreekt het toezicht en ligt alles stil. Gelukkig is het eenvoudig om de boel weer aan te zwengelen en de molen loopt weer.

Omdat er 30 kinderen zijn uitgestroomd naar de lagere school, is er ook weer plek voor 30 nieuwe kindjes. Communicatie verloopt hier het gemakkelijkst via de kerk. Daarom hebben we via een briefje aan 15 omliggende kerken het nieuws laten verspreiden dat we intakes doen op de ochtend van 22 augustus.
Samen met Edmond (onze manager) zit ik om 07.00 uur in mijn goeie goed in het kantoor. Wachtlijsten en laptops liggen op het bureau. Een enorme schare vaders en moeders met kleuters heeft zich verzameld op het schoolterrein. Tot mijn verbijstering hoor ik dat er al vanaf 4.00 uur die nacht ouders/verzorgers met hun kinderen op ons wachten. Hoe gretig kun je zijn….?

Edmond spreekt de wachtenden in Timbuka (streektaal in Noord Malawi) toe. We startten met de kinderen die wees of half wees zijn. Daarna kwetsbaren en gehandicapten. Wanneer er dan nog plek is voor andere kinderen roepen we ook die naar binnen. Iedereen komt aan de beurt, want ook als er vandaag geen plek is voor dit kind plaatsen we het op de wachtlijst, als de ouders/verzorgers dat willen.

We hebben dit keer 63 aanmeldingen. Het is best een klus die intakes en ieder hummeltje kijkt je met prachtige donkere kijkers, verwachtingsvol of verlegen aan. De noodzaak of hulpvraag is vaak wel zichtbaar. Kiezen wordt lastig, want ze zien er allemaal té schattig uit. Daarom hanteren we een paar richtlijnen in onze selectie.
De kinderen moeten 3 jaar zijn op de eerste schooldag. Wezen-half wezen en kwetsbaren en gehandicapten hebben voorrang en daarna pas andere kinderen. Kinderen mogen niet ouder zijn dan 5. En we hebben voorkeur voor de jongsten. Hoe langer op FloJa, hoe meer we kunnen investeren en hoe groter het effect. Het duurt sowieso bijna een half jaar voor ze een beetje gewend zijn.

Ouders intakes (3).JPG

En er moet een gezondheidsboekje getoond worden. Een geboortebewijs bestaat hier niet, dus zo’n boekje kan enigszins als bewijs dienen van leeftijd en achtergrond van het kind. Het tonen van een gezondheidsboekje is vaak al een heel ding; soms is het zoek of het valt van ellende uit elkaar. Maar zonder boekje nemen we niemand aan.
Het is in het verleden regelmatig gebeurd dat er trucjes werden uitgehaald om maar toegelaten te worden. Dan bleek het kind bijvoorbeeld geen wees, of de leeftijd klopte niet. Daarom checken we bij twijfel ook nog achteraf via een huisbezoek. Edmond loopt dan een rondje dorp en vraagt hier en daar wat rond. Ook onze eigen medewerkers kennen de nieuwkomertjes meestal wel. Zij kunnen bevestigen of de informatie die ons wordt gegeven echt klopt.

En dan komen ze binnen. In het begin verloopt het nog redelijk rustig. Maar zodra de eerste 15 kinderen ingeschreven zijn worden een paar ouders ineens ongedurig. Plotseling is het dringen aan de deur en lopen ze elkaar bijna omver. Edmond treedt op en spreekt de wachtenden vermanend toe. De gemoederen bedaren enigszins en iedereen wacht vervolgens keurig op zijn beurt.

We proberen het inschrijven zo eerlijk mogelijk te doen en Edmond legt nog een keer uit hoe we dit proces aanpakken. Iedereen komt echt aan de beurt. En eenmaal op de wachtlijst zijn er nog genoeg kansen.
Het afgelopen jaar stonden er 19 kinderen op de wachtlijst. Mocht er een kind halverwege het schooljaar uitvallen, kiezen we een ander kind van de lijst. Dat kwam dit jaar al 4 keer voor. De meeste kinderen wonen binnen een straal van 5 kilometer in de omgeving. Maar soms vinden ouders elders in het land een baan en verhuizen. Of bij een scheiding of overlijden van (één van) de ouders nemen de grootouders het kind in huis. In ieder geval krijgen de kinderen van de wachtlijst aan het begin van een nieuw schooljaar weer voorrang op nieuwe kinderen (behalve op weeskinderen of kwetsbaren)

kindje.JPG

Een klein mannetje in een rood verschoten Cars T-shirt, vangt mijn aandacht. Nog buiten wachtend, gluurt hij stiekem om het hoekje van de deur. Ik zie steeds zijn bruine krullenbol bij de deurpost verschijnen en verdwijnen. Hij schrikt een beetje als hij de Mzungu (= blanke) ziet zitten maar door nieuwsgierigheid gedreven kan hij het niet laten om toch steeds even te kijken of ze er nog zit. Zodra hij met zijn vader binnenkomt, kijkt hij me afwachtend en een beetje uitdagend aan. Als ik mijn hand uitsteek en uitnodigend naar hem toebuig, schuifelt hij voorzichtig naar me toe. Hij raakt mijn hand aan en aait verbaasd over de witte haartjes op mijn arm. Dan snel terug naar zijn vader. Eenmaal veilig tussen zijn vaders knieën, krijg ik toch een gulle glimlach. En opnieuw komt hij een paar stapjes mijn kant op. Nu heeft hij geen uitnodiging meer nodig. Hij pakt mijn hand en legt zijn vinger op het toetsenbord van de laptop… met een hoog stemmetje brabbelt hij wat en Edmond en de vader lachen. Ik versta hem niet, maar zijn lichaamstaal is duidelijk, hij is nieuwsgierig naar wat ik doe.
‘Brave’ heet hij….hoe passend. Welkom op FloJa, Brave!! Ik vermoed dat we van jou veel meer gaan horen de komende jaren…..


Deel dit bericht:
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

7 Responses

  1. wat een heerlijk verhaal weer, ook ik kan niet wachten te horen waarmee Brave ons allemaal gaat verrassen en natuurlijk ook alle andere kindjes. Wat zijn jullie toch een toppers. dikke knuf
    • Hey wat gezellig weer Joke. Jij zou ook smelten volgens mij, Kindjes zijn sowieso schattig. Maar hier maken ze op mij nóg meer indruk. Zo lief! Dat herken je misschien wel uit jouw Afrika ervaring. Maandag zijn ze er allemaal weer... ik kan niet wachten.xxx
      • en dan is het pas vrijdag - wat een ellende - nee hoor nog ffetjes dan zijn ze er weer
  2. Hoi Pien en Andre jullie kennen ons niet maar wij volgen jullie wel. wij vinden dat jullie erg goed werk doen daar in dat mooie Malawi en ook dat jullie het erg goed hebben overgenomen van Floor en Jan. wij wensen jullie heel erg veel sucses met alles wat jullie daar doen. Veel liefs en een knuffel. P.S. Als wij weer een keer in Malawi zijn komen wij zeker langs bij julliel
  3. Wat een mooi verhaal weer, Paulien en André! En dan al die koppies, verwachtingsvol, aarzelend, timide of uitgelaten... prachtig moet dat zijn (heb er nog wat beelden bij uit een ander continent :-) ) Voorlopig zijn er nog heel veel argumenten om hier in het Hollandse te blijven. Maar ik zou wel heel graag... Wie weet. Liefs! Rienk
  4. Steeds weer onder de indruk van jullie werk daar , Pien. Ik heb het idee dat jullie daar helemaal op jullie plek zijn. Petje af. Leuk ook om te zien dat Kitty en Johan langs zijn geweest. Warme groet, ook voor André, Leontien
  5. Fantastisch om jullie mooie verhalen wederom te lezen. Fijn dat het zo goed gaat bij en met jullie allemaal in Ngara! Heel veel succes dit schooljaar met de prachtige kinderen..... Veel liefs van Brigitte Baekers Tot de volgende keer.....