LET OP SVP | ATTENTION



U bent terecht gekomen op de 'oude' website van FloJa Malawi. Deze dient als archief.
Wilt u naar de recente website? Klik hier


You've 'landed' on the old website of FloJa Malawi. This website is just for archive purposes.
Do you want to visit the actual website? Click here

Niet zo’n goed begin van 2015 als je op 1 januari in het ziekenhuis wordt opgenomen met malaria. Gelukkig ben ik, Floor, weer herstelt maar ik wil jullie niet onthouden van een kort verslag over de gang van zaken in het ziekenhuis. Het is goed afgelopen maar je moet bijna lachen als je achteraf nadenkt wat allemaal is voorgevallen in zo’n korte tijd:

We gaan naar St. Ann’s, een oud missie ziekenhuis 35 km ten zuiden van Ngara, waar de zorg ‘iets’ beter is dan in regeringsziekenhuizen. Daar aangekomen:  geen arts,  maar na 15 minuten zoeken was deze opgespoord. Wachtkamer vol met patiënten en gelukkig lieten ze me voorgaan omdat ze zagen dat ik erg ziek was. Diagnose werd voor waar aangenomen omdat ik aangaf dat ik een zelftest voor malaria had gedaan en dat die positief bevonden was.Het advies van de dokter was opname in het ziekenhuis en direct aan het infuus met quinine.

Aangekomen in de kamer waar het infuus moest worden aangelegd werd medegedeeld; ‘we hebben wel het medicijn maar niet de infuusslang en aansluiting van de infuuszak’. Vraagt de arts aan ons: ‘zijn jullie met de auto’? Dan kun je een infuusslang gaan halen in een volgende kliniek, zo’n 20 km verderop!!
Uiteindelijk werd ik alleen maar zieker dus geen tijd om naar een andere kliniek te rijden en werd er uit een noodkoffer een slangetje gehaald wat bij mij werd gebruikt. Voordat ik werd opgenomen moest Jan beloven om een nieuwe te gaan halen. Doen we!

Ik krijg een privé kamer met eigen toilet maar geen gordijnen, beddengoed etc. Ik wil alleen maar slapen en ga dat ook doen, althans proberen. Ik moet naar het toilet maar geen toiletpapier, dus ik strompel de gang op om iemand te zoeken. Niemand te vinden en uiteindelijk gaat een andere patiënt voor mij op zoek naar een verpleegster. Ik vraag om toiletpapier en na drie kwartier komt ze vertellen dat ze dat niet hebben maar wel een schrift!! Alles beter dan niks, toch?

Om 17.00 uur valt de stroom uit en dat blijft zo tot de volgende ochtend met als gevolg dat ook geen water meer voorradig is om o.a. een keer handen te wassen. ‘Gelukkig’ komt iemand een kaars neerzetten op mijn kamer maar die wordt los op een tafeltje gezet!
Zo dicht bij het zelf opgehangen gordijn en zo dicht bij mijn infuus, dat ik de hele nacht heb liggen kijken of het niet in de fik zou vliegen.

Gelukkig kon ik toch niet slapen want…………..:
De nacht breng ik door met twee bewakers onder mijn raam met de radio op 10 en een aantal gezellig, kwebbelende zusters die hoogstwaarschijnlijk het jaar 2014 aan het doorspreken waren (het duurde tenminste uren).
Niet slapen dus, maar ik was ook bang dat ze me zouden vergeten om een nieuwe infuuszak aan te komen leggen dus niet zo erg.
Je ligt in het ziekenhuis en bent op jezelf aangewezen, niemand komt kijken, niemand geeft je drinken/eten, je ligt daar met jezelf, je infuuszak en die kaars.
Eindelijk wordt het licht, maar ik voel me niet echt beter. De koorts is niet gezakt,  dus de dokter besluit om nog een infuuszak te geven. Gemiddeld duurt het zo’n 3 a 4 uur voordat de zak leeg is. Om 10.00 uur krijg ik deze en om 10.30 uur is deze al leeg! Ik ga wederom op zoek naar de dokter, helemaal dol, wankel en scheel van de hoofdpijn.
Ik vraag hem hoe het kan dat de zak al leeg is……..maakt niets uit, des te sneller ben je beter is zijn antwoord!
Niets is minder waar maar de koorts is wel gezakt, ik bel Jan dat ik naar huis mag/wil. Opgeknapt  of niet, alles beter dan hier blijven. Beter om thuis te zijn, het grootste gevaar is nu toch geweken.

Sanna, dochtertje ColletDan natuurlijk nog gezellig nieuws! Collet, onze assistent manager, heeft onlangs een dochtertje gekregen en aan ons de eer om haar een naam te geven. We hebben haar Sanna genoemd. Een prachtig kindje met trotse ouders.

De dagopvang is weer gestart na een korte kerstvakantie en alle 86 kinderen zijn weer present. Het is weer een drukte van jewelste.
Enkele maanden geleden hebben alle kinderen hun eigen boompje gezaaid en die zijn onlangs meegeven om te planten. Het regenseizoen is in volle gang, goede tijd dus. De kinderen vertrokken vol trots met de boompjes richting huis en hopelijk worden deze ook daadwerkelijk geplant zodat de kinderen later zelf plezier beleven aan de bomen rondom hun huizen.

Voor de komende tijd staan een aantal klussen op het programma, zo zal een nieuwe carport worden gebouwd omdat de oude is ingestort. Het is noodzaak dat de auto beschut staat voor de zon en tevens is het ook parkeerplaats voor de gasten.
I.v.m. het regenseizoen, wordt een overkapping gebouwd over de grote picknicktafel op de camping zodat gasten daar een plek hebben om uit de regen (of uit de zon) te kunnen zitten tijdens maaltijden etc.
Als laatste zullen twee nieuwe klasjes gebouwd worden, nu is gebleken dat het systeem met de kleinere groepen goed werkt. Het worden geen dichte gebouwen maar een degelijke overkapping en mogelijkheden om lesmaterialen op te hangen.

Met alle drie de projecten is al een start gemaakt: de houten constructie voor de carport staat, de ‘pilaren’ voor de overkapping picknick tafel op de camping is gestort in cement (we hebben daarvoor oude boomstammen gebruikt om het natuurlijk te houden) en de fundering voor de klasjes is klaar. Wordt vervolgd……tot zover de nieuwtjes van deze kant.

Groet, Floor en Jan

Deel dit bericht:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Hyves
  • Live
  • Twitter
Mededelingen
Sponsors
  • logo Rabobank Share4More
    Dekenale vastenaktie 2010 Cordaid

    Wilt u ook in onze sponsorbalk?
    Neem dan svp contact met ons op
JoHo
Categorieën